Przy przenoszeniu obciazen wspólpracuja wszystkie czesci sciany majace ciaglosc pomiedzy stropami

Przy przenoszeniu obciążeń współpracują wszystkie części ściany mające ciągłość pomiędzy stropami. Części ściany wyodrębnione otworami lub krawędzią o szerokości bt mniejszej niż 1/4 wysokości otworu traktuje się jako filary i w zasadzie konstruuje jako żelbetowe. Przy wykonaniu ściany z betonu lekkiego lub zwykłego o R < 90 kG/cm2 wymaga się, aby minimalna szerokość filara wynosiła: be= 60 cm, dla h =25 cm; bf = 75 cm, dla h; < 25 cm. W obliczeniach należy uwzględnić wszystkie osłabienia ścian w postaci wnęk i bruzd licząc na przekrój netto. W przypadku długich bruzd poziomych uwzględnić trzeba wynikły stąd mimośród. W przypadku ścian i filarów o małej grubości (h 12 cm) lub wykonanych z lekkich lub mało wytrzymałych betonów, nie dopuszcza się do wykonywania bruzd poziomych. (Wyjątkowo dopuszczalne jest stosowanie takich bruzd w grubych ścianach o h > 20 cm). Ażeby ściana mogła być rozpatrywana jako usztywniona wzdłuż kr awędzi pionowych, ściany usztywniające te krawędzie muszą być w swej płaszczyźnie tak mało odkształcalne, aby mogły być traktowane jako podpory niepodatne. W tym celu wymaga się, aby: – ściana usztywniająca miała szerokość, co najmniej 1/3 wysokości kondygnacji – ściana usztywniająca miała wystarczającą grubość wynoszącą orientacyjnie: – 12 cm dla ścian z betonów lekkich i betonu zwykłego: 0 R 110 kG/cm2 – 8 cm dla ścian z betonu zwykłego o R 140 kG/cm2 Oczywiste jest, że połączenie między ścianą usztywnioną a usztywniającą musi być tak skonstruowane, aby nie istniała możliwość wzajemnych przesunięć. [patrz też: konstrukcje stalowe, cięcie piłami linowymi, taśmy aluminiowe ]

Powiązane tematy z artykułem: cięcie piłami linowymi konstrukcje stalowe taśmy aluminiowe