Rozwój produkcji karbidu

Rozwój produkcji karbidu jest uzależniony od postępów w dziedzinie konstrukcji pieców elektrycznych przystosowanych do wysokich temperatur. Z wyżej wymienionych już względów karbidownie budowane są głównie w pobliżu miejsc posiadających możliwości dostarczania nieograniczonej ilości energii wodnej. Postępy w dziedzinie syntetycznych tworzyw termoplastycznych zawdzięcza się głównie olbrzymiej produkcji karbidu. Brak przemysłu karbidowego przyczynia się do zastoju w tej gałęzi produkcji, czego przykładem jest Anglia. W obecnych metodach produkcji karbidu stosuje się ogrzewanie mieszanki wapna z koksem za pomocą łuku elektrycznego, przy czym coraz większe zastosowanie znajduje ciągła elektroda Soderberga. Elektroda ta ma postać długiej, stalowej rury, wypełnionej wewnątrz masą elektrodową. W miarę spalania się elektrody jest ona w sposób ciągły obniżana, a równocześnie w górnej części elektrodę przedłuża się przez przyspawanie nowych odcinków rury i wypełnienie jej masą elektrodową. Szybkość spalania się elektrody wynosi 40 cm na 24 godziny. Zdolności produkcyjne największych pieców karbidowych wynoszą około 200 ton karbidu dziennie. Produkcja jednego z najbardziej ekonomicznie pracujących pieców karbidowych wynosiła 25 000 ton rocznie, produkcja zaś całej karbidowni – 300000 ton rocznie. [podobne: żebra rozdzielcze , rozbudowa domu projekty , blacha plannja ]

Powiązane tematy z artykułem: blacha plannja rozbudowa domu projekty żebra rozdzielcze