SZTYWNO-PLASTYCZNY MODEL ODKSZTAŁCENIA

width=700Mechanicznym modelem ośrodka sztywno-plastycznego jest układ z suchym tarciem, Element o ciężarze G, spoczywający na szorstkiej powierzchni N-N (rys. 1-1) przemieści się trwale pod działaniem siły p wówczas, gdy

p= p.G, [1-1]

obciazenie gdzie: -1 – współczynnik tarcia.
Jeśli program obciążenia zmienia się tak, że P < f..1G – ruch ustaje. Przedstawiony w postaci takiego modelu mechanicznego ośrodek sztywno-plastyczny, znajdujący się w jednoosiowym stanie naprężenia charakteryzuje się wykresem G-E, jak pokazano na rys. 1-2. Dla naprężeń G < Go zachodzi E == 0, przy osiągnięciu zaś wartości granicznej.
Graniczna wartość naprężenia może być np. granicą plastyczności materiału 00 = apI lub granicą wytrzymałości 0 = R zależnie od aktualnie przyjmowanego uproszczonego wykresu ? – E dla rozpatrywanego materiału.
Warunek [1-2] przedstawia kryterium granicznego naprężenia (warunek plastyczności). Znajomość 0 dla materiału jest niezbędnym warunkiem rozpatrywania nośności granicznej konstrukcji wykonanej z tego materiału. W ogólnym przypadku złożonego stanu naprężenia warunek [1-2] wyraża się przez niezmienniki stanu naprężenia, a więc poprzez składowe tensera naprężenia aij (i, j = 1, 2, 3) oraz 0.
Konstrukcja sztywno-plastyczna rozpoczyna się deformować z chwilą, gdy równanie [1-3] spełnione jest w dostatecznej liczbie obszarów, aby umożliwić niepowstrzymany ruch elementów konstrukcji. Oznacza to, że konstrukcja przekształca się w mechanizm o co najmniej jednym. stopniu swobody. Części, w których F = O odkształcają się plastycznie, obszary zaś gdzie F < O podlegają ruchowi ciał sztywnych. [Zobacz też : bricomarche jarocin , gięcie blach teoria , strefa przemarzania]

Powiązane tematy z artykułem: bricomarche jarocin gięcie blach teoria strefa przemarzania