SZTYWNO-PLASTYCZNY MODEL ODKSZTAŁCENIA

width=700Mechanicznym modelem ośrodka sztywno-plastycznego jest układ z suchym tarciem, Element o ciężarze G, spoczywający na szorstkiej powierzchni N-N (rys. 1-1) przemieści się trwale pod działaniem siły p wówczas, gdy

p= p.G, [1-1]

obciazenie gdzie: -1 – współczynnik tarcia.
Jeśli program obciążenia zmienia się tak, że P < f..1G – ruch ustaje. Przedstawiony w postaci takiego modelu mechanicznego ośrodek sztywno-plastyczny, znajdujący się w jednoosiowym stanie naprężenia charakteryzuje się wykresem G-E, jak pokazano na rys. 1-2. Dla naprężeń G < Go zachodzi E == 0, przy osiągnięciu zaś wartości granicznej.
Graniczna wartość naprężenia może być np. Continue reading „SZTYWNO-PLASTYCZNY MODEL ODKSZTAŁCENIA”

POJĘCIA PODSTAWOWE TEORII NOŚNOŚCI GRANICZNEJ ELEMENTOW ZGINANYCH

width=700W zachowaniu się konstrukcji poddanych działaniu powoli narastających obciążeń wyodrębnić można dwa główne stadia, a mianowicie:

  1. a) stan bezpieczny (użytkowy), będący stanem równowagi statecznej, gdy każdemu skończonemu przyrostowi obciążenia towarzyszy skończony przyrost sił wewnętrznych i odkształceń,
  2. b) stan granicznej nośności (stan. zniszczenia), w którym konstrukcja traci zdolność do przenoszenia obciążeń i przy nie rosnącej intensywności obciążeń zewnętrznych staje się układem geometrycznie zmiennym ..

Teoria nośności granicznej zajmuje się analizą tego ostatniego stadium pracy konstrukcji oraz ustaleniem odpowiednich metod projektowania, zapewniających konstrukcji żądany zapas bezpieczeństwa. Analiza sprężysta nie może odpowiedzieć na pytanie, co dzieje się z konstrukcją sprężysto-plastyczną po przekroczeniu granicy sprężystości materiału i nie jest w stanie opisać zjawisk, jakie towarzyszą stanowi zniszczenia. Na podstawie obserwacji konstrukcji stalowych i żelbetowych proponowano metody obliczeń, które starały się lepiej uwzględnić rzeczywiste własności materiałów konstrukcyjnych. Te ulepszenia dotyczyły jednak głównie metod wymiarowania przekrojów, a nie analizy rozprowadzenia sił wewnętrznych. Continue reading „POJĘCIA PODSTAWOWE TEORII NOŚNOŚCI GRANICZNEJ ELEMENTOW ZGINANYCH”

Metoda Carbid and Carbon

Metoda Carbid and Carbon . Metoda ta polega na procesie dwustopniowym; na jednym katalizatorze otrzymuje się z alkoholu aldehyd octowy, na drugim zaś mieszanina alkoholu i aldehydu przechodzi w butadien. Butadien oddziela się przez destylację od produktów ubocznych oraz od nieprzereagowanego alkoholu i aldehydu octowego, które są zawracane do procesu . Konwertory składają się z 753 rur stalowych o długości 600 cm i średnicy 3 cali, w których znajduje się katalizator. Rury znajdują się w kąpieli z cieczy Dowtherm, regulującej temperaturę. Continue reading „Metoda Carbid and Carbon”

W Czechoslowacji wprowadzono jeden rodzaj uniwersalnego lacznika sluzacego do polaczen rur pod dowolnym katem.

W Czechosłowacji wprowadzono jeden rodzaj uniwersalnego łącznika służącego do połączeń rur pod dowolnym kątem. Słupki do rusztowań rurowych ustawia się : na specjalnej podstawce wykonanej z płytki stalowej okrągłej o średnicy 180 mm lub kwadratowej 180X 180 mm. Grubość płytki wynosi 12 mm. W środku płytki przypawany jest trzpień sześciokątny długości ok. 70 mm, o przekroju odpowiadającym wewnętrznej średnicy rury stojakowej . Continue reading „W Czechoslowacji wprowadzono jeden rodzaj uniwersalnego lacznika sluzacego do polaczen rur pod dowolnym katem.”

Przenosnik zasilajacy o dlugosci 5 m

Podstawa przenośnika ustawiona jest na podwoziu od strony części stopowej (oporowej) podtrzymywana jest dworna niewielkimi kółkami. Przenośnik zasilający o długości 5 m. Przenośniki zasilające są przeznaczone do zastąpienia załadunku ręcznego przenośników stałych i ruchomych załadunkiem zmechanizowanym. Przenośnik składa się z dźwigara stalowego konstrukcji spawanej, ustawionego na kołach. W części głowicowej dźwigara ustawiony jest bęben napędowy, wprowadzany w ruch obrotowy (przez koło pasowe) silnikiem elektrycznym . Continue reading „Przenosnik zasilajacy o dlugosci 5 m”

Wieksze momenty wystepuja wtedy, gdy obciazenie nie dziala na cala plyte, a na poszczególne zespoly pól

Większe momenty występują wtedy, gdy obciążenie nie działa na całą płytę, a na poszczególne zespoły pól. Ale nawet i wtedy maksymalne momenty przęsłowe są mniejsze o ok. 30% od momentów przęsłowych działających w płycie podpartej na dwu krawędziach. Zasadniczą kwestią w tego rodzaju płytach jest odpowiednie zaprojektowanie i skonstruowanie strefy przypodporowej. W tej bowiem strefie momenty zginające mają dużą wartość oraz występuje silna koncentracja naprężeń ścinających. Continue reading „Wieksze momenty wystepuja wtedy, gdy obciazenie nie dziala na cala plyte, a na poszczególne zespoly pól”

Wiekszosc rozwiazan, w tym takze empirycznych, dotyczy obszaru pola wewnetrznego o siatce regularnej, a jedynie sporadycznie uwzgledniano obszary przy krawedziowe i wplyw wsporników

Większość rozwiązań, w tym także empirycznych, dotyczy obszaru pola wewnętrznego o siatce regularnej, a jedynie sporadycznie uwzględniano obszary przy krawędziowe i wpływ wsporników. Dopiero dalsze doskonalenie programów ETO pozwoli w przyszłości uzyskać w sposób wystarczająco dokładny (zgodnie z poczynionymi założeniami) rozwiązania płyt dla trudniejszych, a często w praktyce występujących przypadków. Metody przybliżone, sprawdzone doświadczalnie, przy ostrożnym i właściwym ich stosowaniu, pozwalają na określenie wystarczającej ilości zbrojenia w poszczególnych przekrojach, nie pozwalają jednak na określenie z wystarczającą dokładnością ugięcia płyty. Względy konstrukcyjne przemawiają za tym, aby płyta, o ile jest to tylko możliwe, wypuszczona była wspornikowo poza linię podpór. Wspornik taki nie tylko ułatwia rozwiązanie konstrukcyjne podparcia płyty na skrajnych, słupach, ale wpływa także na bardziej równomierny rozkład m omentów w strefie przy krawędziowej. Continue reading „Wiekszosc rozwiazan, w tym takze empirycznych, dotyczy obszaru pola wewnetrznego o siatce regularnej, a jedynie sporadycznie uwzgledniano obszary przy krawedziowe i wplyw wsporników”

Stosujac montaz wymuszony przyjmuje sie do obliczen dg = 0,4 cm

Stosując montaż wymuszony przyjmuje się do obliczeń dg = 0,4 cm. Jeżeli ustawienie płyt ściennych jest każdorazowo rektyfikowane za pomocą przyrządów geodezyjnych, to dg = 1,0 cm. Przy innych sposobach montażu elementów wielkopłytowych można, przy znacznej staranności wykonania, przyjmować dg = 1,5 cm. W budynkach monolitycznych wykonywanych w płaskich deskowaniach przestawnych dg = 1,5 cm, a w przypadku deskowań ślizgowych dg = 0,0 cm. Przykładowo wyniki pomiarów ustawienia ścian w budynku 10-kondygnacyjnym. Continue reading „Stosujac montaz wymuszony przyjmuje sie do obliczen dg = 0,4 cm”

Przyrost mimosrodu ile zalezny jest od schematu statycznego plyt, przy czym najwieksze odksztalcenia dodatkowe wystepuja przy stalym mimosrodzie na wysokosci sciany

Przyrost mimośrodu ile zależny jest od schematu statycznego płyt, przy czym największe odkształcenia dodatkowe występują przy stałym mimośrodzie na wysokości ściany. Rośnie też odpowiednio wartość momentu. Pod wpływem działającego obciążenia występują nie tylko odkształcenia doraźne, ale także narastające z biegiem czasu pod wpływem pełzania betonu odkształcenia długotrwałe, co zmienia rozkład momentów w elemencie. Przykładowy wpływ pełzania na rozkład momentów w wyodrębnionych trzech kondygnacjach budynku. Przyjęto w normie BW-74/8812-01 współczynniki korygujące p zależne od wytrzymałości i odkształcalności betonu (rodzaju betonu) z uwzględnieniem wpływu obciążeń długotrwałych. Continue reading „Przyrost mimosrodu ile zalezny jest od schematu statycznego plyt, przy czym najwieksze odksztalcenia dodatkowe wystepuja przy stalym mimosrodzie na wysokosci sciany”