Produkcja karbidu

Produkcja karbidu. Karbid na skalę przemysłową zaczęto produkować w końcu u biegłego wieku; w chwili obecnej w przemyśle elektrochemicznym zużywa się do produkcji karbidu największe ilości energii elektrycznej. Najważniejszym zagadnieniem związanym z budową karbidowni są możliwości dostarczenia odpowiedniej ilości kamienia wapiennego, koksu lub antracytu oraz taniej energii elektrycznej. W produkcji karbidu energia elektryczna jest najważniejszym czynnikiem decydującym o kosztach produkcji. Większość dużych karbidowni położona jest przeważnie, tam, gdzie można korzystać z taniej energii wodnej. Continue reading „Produkcja karbidu”

Rozwój produkcji karbidu

Rozwój produkcji karbidu jest uzależniony od postępów w dziedzinie konstrukcji pieców elektrycznych przystosowanych do wysokich temperatur. Z wyżej wymienionych już względów karbidownie budowane są głównie w pobliżu miejsc posiadających możliwości dostarczania nieograniczonej ilości energii wodnej. Postępy w dziedzinie syntetycznych tworzyw termoplastycznych zawdzięcza się głównie olbrzymiej produkcji karbidu. Brak przemysłu karbidowego przyczynia się do zastoju w tej gałęzi produkcji, czego przykładem jest Anglia. W obecnych metodach produkcji karbidu stosuje się ogrzewanie mieszanki wapna z koksem za pomocą łuku elektrycznego, przy czym coraz większe zastosowanie znajduje ciągła elektroda Soderberga. Continue reading „Rozwój produkcji karbidu”

Przepisy bezpieczenstwa i konserwacji rusztowan

Przy mocowaniu rusztowań zarówno drewnianych, jak i rurowych do ściany budynku należy w miarę możności unikać pozostawiania gniazd w ścianie dla wbijania haków dla drabin lub rusztowań dwurzędowych. Należy raczej korzystać z otworów okiennych, gdyż wszelkie dziury i wgłębienia w powierzchni ściany zatarte przy rozbieraniu rusztowania stają się następnie prawie zawsze widoczne na tynku, co wywiera niekorzystne wrażenie, zwłaszcza w barwnych tynkach szlachetnych.. Przepisy bezpieczeństwa i konserwacji rusztowań Rusztowania do robót tynkowych jako konstrukcje z natury rzeczy zmienne, stale przystawiane, podwyższane i uzupełniane, jak również narażone na wpływy atmosferyczne, wymagają stałej i ścisłej kontroli. Rusztowania powinny być stale sprawdzane przez kierownictwo budowy, majstrów i brygadzistów, a zauważone niedokładności lub uszkodzenia – niezwłocznie naprawiane. Należy zwłaszcza sprawdzać stan rusztowań po dłuższych przerwach w robotach, jak również po deszczach, burzach i silnych wiatrach. Continue reading „Przepisy bezpieczenstwa i konserwacji rusztowan”

Rusztowania nalezy stale utrzymywac w czystosci

Rusztowania należy stale utrzymywać w czystości, a gruz i śmiecie w miarę gromadzenia się usuwać. Śnieg z rusztowań należy usuwać nawet wtedy, kiedy się z nich nie korzysta, gdyż powoduje on gnicie drewna, rdzewienie gwoździ i szkodliwe obciążenie konstrukcji rusztowania. Stopnie, z uwagi na niebezpieczeństwo pośliźnięcia się robotników, powinny być co najmniej raz na tydzień czyszczone z zaprawy i śmieci. Poręcze i burtnice należy przybijać bezwzględnie ze strony wewnętrznej stojaków i drabin rusztowań, aby się deska nie oderwała przy oparciu się pracownika o poręcz. Przy rusztowaniach zewnętrznych i w przejściach na wysokości 3 -; -·3,5 m od chodnika powinny być urządzone daszki ochronne ze spadkiem pod kątem 45°· w stronę budynku. Continue reading „Rusztowania nalezy stale utrzymywac w czystosci”

Urzadzenie do podnoszenia

Urządzenie do podnoszenia, umieszcza się zwykle w środkowej części przenośnika i najczęściej składa się z dwóch długich śrub, obracających się w nakrętkach oporowych, za pomocą nieskomplikowanej przekładni (koła zębate stożkowe, przekładnia łańcuchowa, koło zapadkowe) lub z łukowych płaskowników oporowych, niewielkich wciągarek i układu lin i krążków. Podstawa. Do połączenia wszystkich części przenośnika w całość służy podstawa, która składa się z dwóch podłużnych dźwigarów kratowych, złączonych z sobą za pomocą wiązań poprzecznych. Przewoźne przenośniki taśmowe. Największe rozpowszechnienie w budownictwie ZSSR mają przewoźne przenośniki taśmowe o długości 15 m. Continue reading „Urzadzenie do podnoszenia”

Obracajac korba wciagarki w jedna lub druga strone, opuszcza sie albo nawija line na beben

Obracając korbą wciągarki w jedną lub drugą stronę, opuszcza się albo nawija linę na bęben. W pierwszym przypadku wysięgnik opuszcza się, w drugim zaś – podnosi się. Stosownie do wymaganego położenia roboczego wysięgnik zamocowuje się za pomocą sworzni wstawianych w otwory końcowych blach węzłowych wysięgnika i w odpowiednie otwory w łukach oporowych. Kąt nachylenia stopowej części jest stały i wynosi 19°. Mechanizm napędowy jest umieszczony w środkowej części podstawy przenośnika. Continue reading „Obracajac korba wciagarki w jedna lub druga strone, opuszcza sie albo nawija line na beben”

Asfalt lany

Asfalt lany Asfalt lany jest jedyną z mas bitumicznych stosowanych na gorąco, którą się układa przez rozlewanie bez wałowania. Masa gorąca po jej wyrównaniu do przewidzianej grubości i ostygnięciu stanowi nawierzchnię przydatną bezpośrednio do eksploatacji. Asfalt lany w pierwszej swej fazie rozwojowej składał się z tzw. mastyksu asfaltowego, tj. masy otrzymywanej z wymieszania na gorąco mączki bitumicznej z dodatkiem asfaltów, przeważnie pochodzenia naturalnego. Continue reading „Asfalt lany”

W stropach podnoszonych, w miejscu teoretycznego podparcia plyty znajduje sie otwór na slup

W stropach podnoszonych, w miejscu teoretycznego podparcia płyty znajduje się otwór na słup. Siły z płyty przekazywane są na słup za pomocą stalowego kołnierza w betonowanego w płytę. Wykonanie otworu w płycie zmienia przebieg, momentów w strefie podporowej. Jeśli w płycie pełnej, podpartej na ograniczonym obszarze, momenty radialne m, i styczne m, mają na krawędzi podpory jednakową wartość, to wykonanie otworu na podporze prowadzi do gwałtownego wzrostu momentów stycznych m, na krawędzi tego otworu z jednoczesnym zmniejszeniem momentów radialnych m. Zadaniem kołnierza, obok względów konstrukcyjnych, jest złagodzenie spiętrzeń momentów niekorzystnych w przypadku konstrukcji z betonu. Continue reading „W stropach podnoszonych, w miejscu teoretycznego podparcia plyty znajduje sie otwór na slup”

Zaklada sie tu, ze plyty nie wykonuja obrotu na podporze

Zakłada się tu, że płyty nie wykonują obrotu na podporze. Jeżeli występuje tylko częściowe utwierdzenie płyt na podporze poprzez dociśnięcie ich krawędzi płytami ściennymi wyższych kondygnacji to trzeba przyjąć, że płyta ma możliwość wykonania pewnego obrotu na podporze. Następuje wtedy przesunięcie wypadkowej reakcji płyty ku krawędziom płyty ściennej. Jeżeli podparcie płyty zapewnia zupełnie swobodny jej obrót na podporze. Kształt wykresu oddziaływań oraz ich zasięg c zależny jest od sztywności giętej stropu oraz cech sprężysto plastycznych materiałów, z których wykonane są strop i ściana. Continue reading „Zaklada sie tu, ze plyty nie wykonuja obrotu na podporze”

Sprawdza sie wtedy na zginanie dwukierunkowe myslowo wydzielony slup

Sprawdza się wtedy na zginanie dwukierunkowe myślowo wydzielony słup, którego szerokość licząc od nieusztywnionej krawędzi, nie może być większa niż: – 3/4 wysokości płyty ściennej, tj. 0,751vp, – szerokość pojedynczej płyty, – odległość od nieusztywnionej krawędzi do krawędzi najbliższego otworu. Przyłożenie siły skupionej wymaga za każdym razem sprawdzenia naprężeń w strefie docisku. Wymaga się zachowania warunku gdzie: s w – współczynnik pewności, N m – siła skupiona, Rb – obliczeniowa wytrzymałość betonu płyty ściennej, OJ – współczynnik zwiększający Fd – pole powierzchni, na które działa obciążenie skupione, F – pole powierzchni współpracującej przy przejmowaniu pionowego. W przypadku gdy obciążenie skupione nie jest przykładane w sposób równomierny, np. Continue reading „Sprawdza sie wtedy na zginanie dwukierunkowe myslowo wydzielony slup”