Produkcja karbidu

Produkcja karbidu. Karbid na skalę przemysłową zaczęto produkować w końcu u biegłego wieku; w chwili obecnej w przemyśle elektrochemicznym zużywa się do produkcji karbidu największe ilości energii elektrycznej. Najważniejszym zagadnieniem związanym z budową karbidowni są możliwości dostarczenia odpowiedniej ilości kamienia wapiennego, koksu lub antracytu oraz taniej energii elektrycznej. W produkcji karbidu energia elektryczna jest najważniejszym czynnikiem decydującym o kosztach produkcji. Większość dużych karbidowni położona jest przeważnie, tam, gdzie można korzystać z taniej energii wodnej. Continue reading „Produkcja karbidu”

Rozwój produkcji karbidu

Rozwój produkcji karbidu jest uzależniony od postępów w dziedzinie konstrukcji pieców elektrycznych przystosowanych do wysokich temperatur. Z wyżej wymienionych już względów karbidownie budowane są głównie w pobliżu miejsc posiadających możliwości dostarczania nieograniczonej ilości energii wodnej. Postępy w dziedzinie syntetycznych tworzyw termoplastycznych zawdzięcza się głównie olbrzymiej produkcji karbidu. Brak przemysłu karbidowego przyczynia się do zastoju w tej gałęzi produkcji, czego przykładem jest Anglia. W obecnych metodach produkcji karbidu stosuje się ogrzewanie mieszanki wapna z koksem za pomocą łuku elektrycznego, przy czym coraz większe zastosowanie znajduje ciągła elektroda Soderberga. Continue reading „Rozwój produkcji karbidu”

Podluznice zakladane sa w jednej linii poziomej bezposrednio pod poprzeczkami

W celu zachowania większej sztywności rusztowania poprzeczki powinny dotykać jednym końcem muru. Umożliwia to właściwe umocowanie rusztowania do ścian, zapobiegające jego wychylaniu się. Do stężeń poziomych używane są takie same gładkie rury jak na słupki długości ,5,4 m. Podłużnice zakładane są w jednej linii poziomej bezpośrednio pod poprzeczkami. W odległości 1,1 m od poprzeczek, równolegle do podłużnic, montuje się po wewnętrznej stronie zewnętrznego rzędu słupów poręcze z takich samych jak podłużnice. Continue reading „Podluznice zakladane sa w jednej linii poziomej bezposrednio pod poprzeczkami”

Urzadzenia wyciagowe

Do wciągania podręcznego materiału na rusztowanie stosuje się żurawie o konstrukcji wspornikowej, wykonanej z dwóch rur o średnicy 2 (48,25 mm) i długości po 1 m. Rury te połączone są za pomocą łączników krzyżowo-obrotowych i jednego łącznika krzyżowego z rurą stojakową. Urządzenia wyciągowe powinny być przymocowane do słupków w odstępach około 5 m albo, jedno takie urządzenie powinno przypadać na około 100 m rusztowania. Montaż rusztowań rurowych jest dosyć kłopotliwy i pracochłonny. Dlatego też w wypadku tynkowania długich elewacji budynków stojących w jednej linii wskazane jest wykonać rusztowanie przesuwane. Continue reading „Urzadzenia wyciagowe”

Przenosnik zasilajacy o dlugosci 5 m

Podstawa przenośnika ustawiona jest na podwoziu od strony części stopowej (oporowej) podtrzymywana jest dworna niewielkimi kółkami. Przenośnik zasilający o długości 5 m. Przenośniki zasilające są przeznaczone do zastąpienia załadunku ręcznego przenośników stałych i ruchomych załadunkiem zmechanizowanym. Przenośnik składa się z dźwigara stalowego konstrukcji spawanej, ustawionego na kołach. W części głowicowej dźwigara ustawiony jest bęben napędowy, wprowadzany w ruch obrotowy (przez koło pasowe) silnikiem elektrycznym . Continue reading „Przenosnik zasilajacy o dlugosci 5 m”

krazki mechanizmu napedowego

Taśma bez końca opasuje u góry przenośnika bęben napędowy, łańcuch zaś – koła łańcuchowe lub krążki mechanizmu napędowego; w dole taśma – bęben naciągający, a łańcuchy – koła łańcuchowe. Obrót górnego napędowego koła łańcuchowego lub bębna nadaje ruch postępowy napiętemu łańcuchowi lub taśmie; łańcuch w biegu podnosi kubełki czerpiące materiał z kosza znajdującego się u podstawy przenośnika. Napełnione kubełki wraz z łańcuchem lub taśmą przechodzą nad górnym bębnem i wywracają się kolejno. Przy wywrocie materiał wyładowuje się za pośrednictwem korytka. Elementarni nośnymi, przenoszącymi ładunek w przenośnikach kubełkowych, są kubełki. Continue reading „krazki mechanizmu napedowego”

Nawierzchnie z asfaltu piaskowego

Wszystkie trzy: prostopadłe przetną się w jednym punkcie charakterystycznym dla danego piasku. Położenie punktu odpowiadającego badanemu piaskowi, jak również piaskom o uziarnieniu przewidzianym dla ruchu ciężkiego oraz lekkiego. Gdy położenie punktu badanego piasku odbiega znacznie od położenia punktu (na który nastawia się u nas przeważnie w praktyce piaski stosowane do budowy nawierzchni), wówczas w celu otrzymania właściwego uziarnienia trzeba zmieszać ze sobą dwa, a nawet trzy rodzaje piasków. W tym celu ustala się dla każdego z nich odpowiadający mu punkt w trójkącie równobocznym, następnie wykreślnie oblicza się stosunek mieszaniny wyrażony w częściach dla każdego z badanych piasków. Stosunek ten ma na celu utworzenie mieszaniny, której punkt zbiega się z punktem – Projekt normy polskiej Nawierzchnie z asfaltu piaskowego PN-59/MK/3-9 rob. Continue reading „Nawierzchnie z asfaltu piaskowego”

Rozlozona mase nalezy walowac walcami

Przed ułożeniem masy brzegi wszelkich technicznych urządzeń znajdujących się na jezdni powinny być oczyszczone i powleczone gorącym asfaltem. Masę należy układać równomiernie na warstwie dolnej z asfalto-betonu gorącymi łopatami lub widłami (nie rzucać) i następnie równo i dokładnie rozgrabić talk, aby po uwałowaniu warstwa miała żądaną grubość. W pobliżu technicznych urządzeń (włazów, wentyli, wpustów) na wierzchnia asfaltowa powinna być na poziomie około 0,5 cm wyższym niż brzegi pokrywy, dokładnie ręcznie ubita, wygładzona i wykończona gorącymi ubijakami. Rozłożoną masę należy wałować walcami o obciążeniu bezwładnym lub wibracyjnym w celu dobrego zagęszczenia, aż do chwili otrzymania równej powierzchni, nie poddającej się pod naciskiem walca. Gotowa nawierzchnia nie może mieć gniazd źle wymieszanego wypełniacza lub miejsc o tłustej masie. Continue reading „Rozlozona mase nalezy walowac walcami”