Wyrazne zazebianie sie wyprawy z podlozem

Każda powierzchnia przygotowana pod wyprawę powinna odpowiadać następującym warunkom: a) zapewniać dobrą przyczepność zaprawy do podłoża; b) być dostatecznie trwałą, sztywną i nie zmieniać wymiarów w czasie użytkowania (np. stropy nie mogą się zbytnio uginać); c) być o ile możności równą, aby uniknąć zbytecznego pogrubiania tynku. Przyczepność tynku do podłoża osiąga się wskutek mechanicznego zazębiania się zaprawy o nierówności i pory podłoża oraz wskutek przenikania kryształków twardniejącej zaprawy w powierzchnię podłoża. Wyraźne zazębianie się wyprawy z podłożem obserwujemy np. przy tynkach kładzionych na trzcinie, siatkach lub na murze o pustych spoinach. Przy tynkowaniu ścian murowanych z dobrze wypalonej świeżej cegły materiał podłoża i zaprawy tworzy związki chemiczne zwiększające przyczepność tynku do podłoża. Osłabienie przyczepności tynku do podłoża następuje w razie różnic we współczynnikach rozszerzalności cieplnej materiału podłoża i wyprawy, na skutek zjawisk skurczu występujących np. w ścianach betonowych oraz wskutek zawilgocenia ściany. Ściana wilgotna uniemożliwia częstokroć wykonanie tynku, gdyż, jak się mówi w gwarze murarskiej – nie ciągnie. [hasła pokrewne: merkury sanok, strefa przemarzania, bloczki keramzytowe ]

Powiązane tematy z artykułem: bloczki keramzytowe merkury sanok strefa przemarzania